...

راستی یکی از چیزایی که فالگیرِ گرام بهم گفت این بود که زبون تند و تیزی دارم، و از اونجایی که چند تا مثال ساپورتیوِ نزدیک به لحاظ زمانی، همون موقع تو ذهنم خودی نشون دادن، فکر کردم که آره و چقدر خیط؛ و یه نکته ی دیگه ای هم که گفته بود این بود که خیلی حساسم و بعد اون لحظه این دو تا تو ذهنم به هم مربوط شدند و فکر کردم گاهی ریشه ی تند و تیز بودن زبونم که در نتیجه ی حساسیتم به وجود میاد، کمبود اعتماد به نفسه، و آدمی که واقعا به خودش اعتماد داره اینطور مو را از ماست نمیکشه و از کمترین بی ادبی و بی احترامی ای نمی رنجه و دلش نمیخواد یقه ی طرف را بگیره و ادبش کنه و حقش را بذاره کف دستش. همچنین آدمی که به خودش اعتماد داره خیلی زود از بقیه و خوبیشون ناامید نمیشه و از زندگی و دایره ی ارتباطاتش حذفشون نمی کنه.

کلا به نظرم آدمی که به خودش اعتماد داره، درجه ی دنده پهنیش خیلی از آدمی که به خودش اعتماد نداره بیشتره، و تصمیم گرفته ام که از این به بعد دنده پهنی را در ارتباطاتم لحاظ کنم.


+ولی چقدر خوبه نظرات بسته باشه، حس میکنم میتونم بیشتر و آسوده تر خودم باشم.

"عبور کردن" حسی ست که موقع نوشتن تجربه ش می کنم، عبور کردن از چیزی که در حال حاضر فکر میکنم، میدونم، باور دارم، یاد گرفته ام، یا انجام میدم، عبور کردن از اینی که الان هستم.
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان