97-9-17

هر بار میام اینجا که حرفی که تو دلم هست را بزنم و خالی شم، میام و هنوز نوشتنم شروع نشده که اصلاح هام شروع میشه، و در انتها چیزی که مینویسم هیچ شباهتی به حرف دلم نداره و در نتیجه خالی هم نشده ام!

این اندازه ی عصا قورت دادگی من، زمانی که هیچ کسی ازم همچین انتظاری ندارم، و اصلا هیچ کسی اهمیتی نمیده، خیلی برام جالبه، میدونی؟

باید شُل شدن را تمرین کنم... :)

الهه ۱ لایک
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
"عبور کردن" حسی ست که موقع نوشتن تجربه ش می کنم، عبور کردن از چیزی که در حال حاضر فکر میکنم، میدونم، باور دارم، یاد گرفته ام، یا انجام میدم، عبور کردن از اینی که الان هستم.