right now, right here

فکر میکنم در نظر داشتن این تقسیم بندیِ اهداف (که اینطور که یادم میاد تو کتاب "نیروی حال" اکهارت تله خوندمش) به دو دسته ی درونی و بیرونی خالی از لطف نیست. مثلا شاد بودن یه هدف درونیست و موفق شدن تو آزمون کنکور یا بدست اوردن فلان چیز یا تجربه، هدف های بیرونی هستن. برای هدف های بیرونی زمان و فاصله معنی پیدا میکنه و تلاش لازمه، ولی هدف درونی ای مثل شادی، از تو فاصله ای نداره، و جز با بودن تو در این لحظه و اینجا، میسر نیست. میتونی براش فاصله قائل بشی و تلاش را لازم بدونی ولی این یعنی اینکه تو الان نمیخواییش یا شاید خودت را لایقش نمی دونی (مثل تمام زمان هایی که خودآگاه چیزی را میخوای، ولی ناخودآگاهت اونو نمیخواد)، اصرار داری که از خودت دور بدونیش، ولی واقعا دور نیست، از هر چیزی بهت نزدیک تره، کافیه انتخابش کنی.

اهداف درونی و بیرونی کاملا از هم مستقل اند، ولی اهداف بیرونی میتونن در خدمتِ درکِ این استقلال قرار بگیرن، و البته که در عین حال لذت آفرینند.


+این حرفام فرضیه هایی ناپخته بودند، ولی باید ثبت میشدن تا برای پختنشون جا باز شه. بابت قر و قاطی و غیرقابل فهم بودنشون عذر میخوام.


الهه ۱ لایک
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
"عبور کردن" حسی ست که موقع نوشتن تجربه ش می کنم، عبور کردن از چیزی که در حال حاضر فکر میکنم، میدونم، باور دارم، یاد گرفته ام، یا انجام میدم، عبور کردن از اینی که الان هستم.