...

آسون ترین واکنش به شرایط نامساعد، غمگین، بدبین یا بی اعتماد شدنه. البته که ما حق داریم این انتخابو داشته باشیم، و البته زندگی  هم تضمین نداده با کسی مدارا کنه.
ولی وقتی به هدف زندگی فکر کنی، و به این نتیجه برسی که "رشد کردن" اگه تنها هدف زندگی نباشه، مطمئنا مهم ترینشه، اونموقع خواهی فهمید، چیزی که در حقیقت تو را رشد خواهد داد، داشتن واکنشی غیر از این آسون ترین واکنشه.


+آدم های خوشبینی که همیشه لبخند به لب دارند، به نظر من، اگه لباس باشن، از خوش دوخت ترین ها هستند، لباس هایی که وقتی میپوشیشون حس اشرافی بودن بهت دست میده :) ارتباط با این جماعت هم بهت حس شاهکار خالق بودن میده، و فکر کن اگه خودت باشی اون کسی که به بقیه این حسو میده، همه دلشون میخواد در کنار تو پادشاه/ملکه باشند :) (این حرف منو یاد یه تیکه از گتسبی بزرگ انداخت، زمانی که برای اولین بار به راوی داستان لبخند میزنه)

++تغییر دلخواه دیگر این روزهام (که البته ثمره ی بسترسازی قبلشه و این روزها فقط متوجهش شده ام)، اینه که به زندگی تجربی هم متمایلم و حاضرم زمانم را بین فکر کردن و تجربه کردن تقسیم کنم، به عبارت دیگه حاضرم زمان هایی را خارج از پیله م باشم، و بال زدن را امتحان کنم :)
الهه ۰ لایک
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
"عبور کردن" حسی ست که موقع نوشتن تجربه ش می کنم، عبور کردن از چیزی که در حال حاضر فکر میکنم، میدونم، باور دارم، یاد گرفته ام، یا انجام میدم، عبور کردن از اینی که الان هستم.